گاهى غیرت مرد به جائى مى رسد که حتى براى حفظ ناموس خود غیرت خروس را هم ندارد و خوک صفت همسر خود را براى دیگران مى برد که چنین فردى گناهش بیشتر از واسطه هاست . این فرد در روایات به عنوان دَیُوث معرفى شده است !
در لغتنامه دهخدا آمده است:

دیوث به مردی گفته می‌شود که همسرش زنای محصنه کند او در این باره غیرت و حسادتی نداشته باشد. دیوث همچنین به معنی کسی که زن خود را برای رابطه جنسی به دیگران دهد. این کلمه در اصل متعلق به زبان سریانی است که از آن طریق به عربی و سایر زبان‌ها وارد شده است.

پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

أیُّما رَجُلٍ رَضِیَ بِتَزَیُّنِ امرَأَتِهِ وتَخرُجُ مِن بابِ دارِها، فَهُو دَیّوثٌ، ولا یَأثَمُ مَن یُسَمّیهِ دَیّوثا. وَالمَرأَةُ إذا خَرَجَت مِن بابِ دارِها مُتَزَیِّنَةً مُتَعَطِّرَةً وَالزَّوجُ بِذاکَ راضٍ، بُنِیَ لِزَوجِها بِکُلِّ قَدَمٍ بَیتٌ فِی النّارِ.

هر مردی که زنش آرایش کند و از منزل خارج شود دیوث است و هرکس او را دیوث بنامد گناهکار نیست. و هر زنی که‏ زینت کرده و خوشبو از منزل خارج شود وشوهرش بدان امر راضی باشدخدا در مقابل هر قدمی که برمیدارد برای شوهرش خانه‏ای دردوزخ بناخواهد کرد.

جامع الأخبار(للشعیری)، ص:158

رسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله‏ لمّا سُئلَ عنِ الدَّیُّوثِ: الذی تَزنِی امرَأتُهُ و هُو یَعلَمُ بها.
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله‏ در پاسخ به این پرسش که: دیّوث کیست؟ فرمود: مردى که زنش زنا دهد و او خبر داشته باشد.
میزان الحکمه، ج‏8، ص: 612 ، حدیث: 15682.

رسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله: إنَّ الجَنَّةَ لَتُوجَدُ ریحُها مِن مَسیرَةِ خَمسِمائةِ عامٍ، و لا یَجِدُها عاقٌّ و لا دَیُّوثٌ. قیلَ: یا رسولَ اللّهِ، و ما الدَّیُّوثُ؟قالَ: الذی تَزنِی امرأتُهُ و هُو یَعلَمُ بها.
بوى بهشت از فاصله پانصد سال راه به مشام مى‏ رسد، اما فرزند نا خلف و شخص دیّوث آن را استشمام نمى کنند.
عرض شد: اى پیامبر خدا! دیّوث کیست؟فرمود: مردى که زنش زنا دهد و او از آن مطلع باشد.

میزان الحکمه، ج‏8، ص: 613، حدیث: 15683.

الإمامُ الصّادقُ علیه السلام: إذا اغِیرَ الرجُلُ فی أهلِهِ أو بَعضِ مَناکِحِهِ مِن مَملوکِهِ فلم یَغَرْ و لم یُغَیِّرْ، بَعَثَ اللّهُ إلَیهِ طائرا یقالُ لَهُ: القَفَندَرُ حتّى یَسقُطَ على عارِضَةِ بابِهِ، ثُمّ یُمهِلَهُ أربَعینَ یوما ثُمّ یَهتِفَ بهِ: إنّ اللّهَ غَیورٌ یُحِبُّ کُلَّ غَیورٍ ... ثُمّ یَطیرُ عَنهُ فَیَنزِعَ اللّهُ بعدَ ذلکَ مِنهُ رُوحَ الإیمانِ، و تُسَمِّیَهُ المَلائکةُ: الدَّیُّوثَ.
هرگاه با زنِ یک مرد یا یکى از کنیزان او عملى ننگ‎‏آور صورت گیرد و او به غیرت نیاید و وضع را تغییر ندهد، خداوند پرنده‏اى به نام قَفَنْدَر به سوى آن مرد بفرستد که بر روى چارچوب در خانه او مى‏نشیند و آن گاه چهل روز مهلتش مى‏ دهد. سپس بانگ سر مى‏ دهد: همانا خدا غیرتمند است و هر غیرتمندى را دوست مى‏ دارد ... آن گاه پرواز مى‏ کند و مى‏ رود و از آن به بعد خداوند روح ایمان را از آن مرد بر مى‏ کَنَد و فرشتگان نام دیّوث بر او مى‏ نهند.
میزان الحکمه، ج‏8، ص: 613، حدیث: 15684.